Op Pasen verandert Vlaanderen opnieuw in één groot decor van wielergekte. Van de kasseien in de Vlaamse Ardennen tot de mensenmassa’s op de hellingen. En dit jaar voelt alles nog net dat tikkeltje groter. Met Remco Evenepoel aan de start krijgt het verhaal een extra laag. Achter de schermen wordt intussen al weken gebouwd aan dat ene moment. Bij Red Bull–BORA–hansgrohe maakt Sven Vanthourenhout deel uit van die voorbereiding.
De Ronde win je niet op één dag. Je groeit ernaartoe. “Als we het in bedrijfstermen bekijken,” zegt Sven, “dan zijn onze renners eigenlijk ons product. En dat product moet op de dag van de Ronde top zijn. ”Maar achter die vergelijking zit vooral een verhaal van opbouw en detail. “Het begint bij een sterke basis. Een staf die stabiliteit creëert, een structuur die blijft staan. Training, materiaal, voeding, mentaal welzijn… alles moet in balans zijn.”
Het is die samenhang die bepaalt of een renner klaar is voor wat De Ronde vraagt. Want op die ene dag moet alles kloppen.
Hoe goed je ook voorbereid bent, De Ronde laat zich niet regisseren. “In de week voor de wedstrijd proberen we zoveel mogelijk scenario’s te bespreken,” vertelt Sven. “We zaten deze week elke avond samen, overlopen situaties, denken vooruit.” Maar eens de koers vertrekt, neemt de realiteit het over. “Er gebeurt van alles. Dingen die je niet in de hand hebt. En dan moet je beslissen, soms op het allerlaatste moment.”
Daar zit volgens hem een cruciaal verschil. “Een beslissing nemen is altijd beter dan blijven twijfelen. Links of rechts, zwart of wit, je moet kiezen. Achteraf evalueer je wel, maar op dat moment moet je durven handelen. ”In een koers als De Ronde kan net dat ene moment alles bepalen.
Als het over favorieten gaat, komen automatisch de grote namen naar boven. Tadej Pogačar en Mathieu van der Poel. Wout van Aert sluit daar dit jaar dichter bij aan. “Dat zijn de drie die je altijd noemt voor de Ronde van Vlaanderen.” zegt Sven. Maar daarachter komt er nu natuurlijk ook Remco Evenepoel bij en er is een groep die kan verrassen. Mads Pedersen, Christophe Laporte,… Renners die zich de voorbije weken hebben laten zien dat ze klaar zijn. En in De Ronde kan dat soms genoeg zijn om boven zichzelf uit te stijgen.
De voorbije weken waren meer dan voorbereiding alleen. In de E3 Saxo Classic en Dwars door Vlaanderen werd duidelijk wie klaar is en wie niet. “Als je daar niet in beeld bent gekomen, wordt het moeilijk om zondag plots te verrassen,” zegt Sven. “Je moet al hebben getoond dat je de vorm hebt.” Het gaat niet alleen om benen. Ook het parcours kruipt opnieuw in het hoofd. Bochten, hellingen, positionering spelen ook een rol. “De Ronde is anders dan elke andere koers. Maar zonder die voorbereiding kom je tekort.”
Misschien zit de echte kracht van De Ronde niet alleen in de koers, maar in alles errond. “Het leeft enorm,” vertelt Sven. “Ook binnen de ploeg. Wij zitten al weken samen met een vaste groep. Renners, staf… je bouwt iets op. ”Die verbondenheid wordt tastbaar naarmate zondag dichterbij komt. “Je leert elkaar beter begrijpen. Je voelt wat er nodig is. En dat helpt, want niet alles loopt perfect in zo’n wedstrijd.” De Ronde is chaos en controle tegelijk. Individueel en collectief. “Wij zijn hier samen aan begonnen als team,” besluit Sven. “En we willen het ook samen afsluiten als team.”
